Życie już ta­kie jest. Nig­dy ci się nie ukłoni, dopóki ty pier­wszy nie po­wiesz mu dzień dobry.

Słońce pocałunkami Osusza łzy poranka Wokół ciszy wszechobecnej Kwi­li ptaszy­na z lękiem...

Ra­no wsta­jesz,cze­ka praca, później obiad mu­sisz zrobić. Nie masz na­wet jak odpocząć, ciągle myślisz jak zarobić. Dzień za dniem,wciąż tak samo, czas ucieka,nic nie zmienia. Za pieniądzem ciągle gonisz, chy­ba ser­ce masz z kamienia.

Słońce wsta­je każde­go dnia i budzi do życia, a Ja nie zaw­sze mam ochotę wstać i żyć.

A kiedy kiedyś na­dej­dzie ten dzień, gdy oczy ot­worzysz wiedząc, że to sen, gdzie liczy się tyl­ko miłość a nie tlen zro­zumiesz, że życie to iluz­ji cień...

W życiu są ta­kie chwi­le w których trze­ba pożeg­nać się z "dniem wczo­raj­szym " i pełni wiary we włas­ne siły zacząć ten nowy....

Nawet filiżanka gorącej kawy podana mi przez Ciebie o poranku, krzyczy całą sobą o Naszym bezgranicznym szczęściu :)

Są w życiu dni które mogły być piękne, ale nie były. Są uczu­cia które dać po­win­ny szczęście a nie dały. Są za­walo­ne nauką no­ce, po­ran­ki gdy nie chce się wstać a trze­ba, obo­wiązki których się nie lu­bi, myśli których uciszyć się nie da, słowa które tak bar­dzo ra­nią i jeszcze wiele in­nych przyk­rych rzeczy.. Ale jest na nie ra­da- nieza­wod­ny sposób na każde­go doła: UŚMIECH

I gdzie tu szu­kać ciepła Kiedy o po­ran­ku niebo płacze Smut­ny­mi sza­rymi oczyma.

Piękne wiejskie widoki !!!