Wiosna łoże miała zbudowane z konwalii wonnych białych I spędzała tam noce pełne snu i marzeń całych

Lecz pa­miętaj­cie że lu­bię kon­wa­lie Nic więcej nie chcę a z nich będę ra­da

Słońce nad dacha­mi je­sien­nieje zer­kasz w ze­garek te­lefon drzwi czy już noc czy już dnieje ja­kiś pył w oku tkwi? tyl­ko nie to zbyt pięknie la­to pachniało konwalią.

Twój za­pach pie­szczotą niena­syco­nych moich myśli...