Każdy szanuje człowieka, który czyni, co przyrzeka.

Idzie dziewczę ścieżką w lesie, Koszyk smakołyków niesie, Na fartuszku dwie kieszonki, I czapeczkę ma z koronki. Wystrojona na czerwono, Oczka aż z radości płoną, Idzie sobie, cicho śpiewa, Już wtórują ptaki z drzewa. Babcia czeka w leśnej chatce, Stoi tam na kurzej łapce, Gdy polankę tylko minie, Wnet na schody wejdzie zwinnie. Cicho puka, drzwi otwiera, Pantofelki już rozbiera, Gdy zrobiła kroków kilka, Zamiast babci widzi wilka. Tak się bardzo przestraszyła, Aż koszyczek upuściła, Sama nie wie co powiedzieć, Jak śmie w babci łóżku siedzieć. Wilk spogląda, łapkę liże, Nic się nie bój, podejdź bliżej, Babcia mi herbatkę dała, Obiad chyba przynieść miałaś. Wchodzi babcia roześmiana, Witaj wnusiu ukochana, Mamy wilka tu chorego, Dziś nie zrobi nam nic złego...

Możemy nie lu­bić ludzi za ich re­ligie lub ko­lor skóry. Lecz trak­tujmy ich za cha­rak­ter i oso­bowość jaką prezentują.

I nag­le zy­cie nabiera in­nej bar­wy, barwy niepo­koju i roztargnienia.. Kaz­dy dzien przemienia czas na oczekiwanie, nadzieje na strach, mys­li na wspomnienia. I choc bys bar­dzo chcial nie wy­leczysz sie z choroby z... MILOSCIA

Czerwony Kapturek bajka dla dorosłych:)

Czerwony Kapturek idzie skrajem lasu,bardzo się spieszy, na nic nie ma czasu.Nie boi się wilka, strasznego potwora,bo ten nasz Kapturek szuka muchomora. ;P