Szum fal zagłuszył kłębiące się we mnie myśli i py­tania. Let­nia wo­da ob­my­wała mo­je sto­py przy­nosząc ulgę w upa­le. Jed­nak cze­goś mi bra­kowało. Stóp, które stałyby obok moich i ra­mienia go­towe­go mnie objąć w tej po­zor­nie po­zytyw­nej, a tak na prawdę smut­nej i sa­mot­nej chwili.