A kiedy wy­daje Ci się, że jes­teś sam, po­myśl jak często – na­wet zu­pełnie przy­pad­ko­wo – wspo­minasz ko­goś... Tych naj­bliższych ale też tych, do których ci strasznie da­leko, pop­rzez różnicę poglądów, cha­rak­terów.

To straszne, że cza­sem tak bar­dzo zaz­drości­my włas­nym przy­jaciołom, że gdy przychodzi czas, kiedy do nas dzwo­nią, my ma­my nadzieję, że dzwo­nią po to, by wyżalić się, że to, cze­go my im zaz­drości­liśmy, skończyło się...