Trzy­małem w dłoni cały swój świat.. Wy­puszczałem go co ra­no, jak gołębia z klat­ki.. Wra­cał wie­czo­rami, wymęczo­ny, szczęśli­wy o no­we wspom­nienia.. Cza­sem smut­ny, za­gubiony, przez życia wiatr pok­rzyw­dzo­ny..