Tak wiele na świecie cierpienia.., i nie masz nigdzie spokoju. Nie masz od łez uwolnienia, w żadnym ze światowych ustrojów. A wszystko to, takie marne, za czym biega dziś lud. Nad światem drżą chmury czarne, czasy ucisku i złud! Zasilasz swój ogród, by plon wydać mógł, przekopujesz ziemię, by mogła oddychać. Lecz, gdy ziemia pragnie, patrzysz tam – gdzie mieszka Bóg, czy chmur nie widać? Czy grzmotów nie słychać? Niespokojne spojrzenia rzucasz – ku górze, kiedy słońce pali.., a ziemia jest sucha. Litości dla ziemi szukasz – w naturze, lecz na twoje potrzeby, natura jest głucha. A któż moc tę dał naturze, by przyrodą mogła władać? Czy nie Bóg, co mieszka w górze..? Pomyśl.., zanim zaczniesz gadać! Odpowiedz

Bo wys­tar­czy się uśmie­chnąć szczerze żeby zachmurzo­ne niebo było błękitne. Odpowiedz