Pokora, jest chodzeniem w prawdzie o Bogu i sobie.

Wy­razić słowem pląta­ninę myśli, Od­wie­cznie ut­kwioną w sieci neuronów, I wie­rzyć naiw­nie, że choćbyś się przyśnił, Nie zmącisz Świąty­ni stworzo­nej przez Bogów!

Umiałem kon­tem­plo­wać niena­wiść jak Bud­da nicość.