Piękna sceneria )))

Nic to, że ścieżka ziemskiego istnienia Przez mroki wiedzie i pustynie suchą; Przecież my wiemy, że idziesz przed nami Wskazując drogę.

I skorupą glinianej wazy, Na której wypalony jest Wizerunek zmarłych, Spożywających chleb ciała. To, co wydaje mi sie dokonaniem, Jest może tylko projektem garncarza Pragnącego wymodelować dzban, Przeznaczony do czerpania nieba.