W górę szkło, wypijmy za błędy....

Tym ra­zem nie wy­darzyło się nic szczególne­go, a więc chcąc nie chcąc dźwięk ot­wiera­nego pi­wa przyczy­nił się do te­go by wreszcie prze­lać coś na pa­pier.

Ko­lej­na pus­ta bu­tel­ka, ko­lej­na pus­ta paczka po pa­piero­sach, ko­lej­na niep­rzes­pa­na noc pełna pus­tych prze­myśleń, a Ciebie wciąż mi brak.