Trudności często przygotowują zwykłych ludzi do nadzwyczajnego przeznaczenia.

Zawsze musi istnieć równowaga – coś za coś, nic za darmo. Szczęście wystawia ludziom swoje rachunki./ Dorota Terakowska /

Teraz już wiesz, czemu Piotruś Pan nie chciał dorosnąć.

Człowiek nie pragnie na ziemi wiele. Chciałby tylko, aby to niewiele było dobre i nie dało na siebie zbyt długo czekać.(Samuel Butler)

Ludzie są dobrzy i źli, odważni i tchórzliwi, szlachetni i godni pogardy [...]. A najdziwniejsze jest to, że najczęściej wszystkie te cechy naraz goszczą w jednym tylko człowieku... i dopiero wówczas jest on całością. Całością silną i słabą, godną szacunku i godną współczucia, taki właśnie jest człowiek. Wielki i mały jednocześnie. /Dorota Terakowska /

Czuję wszystko: przestrzeń, powietrze, powagę, ludzi, grawitację, ciepło które opuszcza moje ciało. Czuję mój mózg, krew w żyłach, głębię pamięci, ból w ustach. Pamiętam Twoją rękę na moim czole, kiedy miałam gorączkę. Smak mleka. Chcę być z Tobą... Dziękuję za uściski, pocałunki. Wciąż je czuję na swojej twarzy.

Moje serce rozpadło się na milion kawałków po to, byś choć jeden mógł znaleźć i przypomnieć sobie o mnie...

Pomiędzy naszą codziennością, pomiędzy naszą głową a dłońmi powinno być nasze serce.

Szepczę, ale nic nie słychać. Mój pokój ma ściany z ciszy i sufit z martwych słów. (...) Oddycham własnymi zdaniami. Mons Kallentoft

Płacz nie sprawi, że poczuję się lepiej. Chowanie się w pokoju nie sprawi, że ból odejdzie. Ale życie... Życie może być moim zbawieniem.

Potrzebuje przytulenia ciszy by uwolnic zla energie z glebi siebie - to wszystko... Nie domyslaj sie za mnie bo nie znasz rytmu mojej duszy...

Nigdy człowiek nie jest tak zauważalny – jak wtedy, gdy go nie ma ...

Nie przejmuj się ludźmi,którzy odeszli,ponieważ ci,którzy naprawdę powinni być w Twoim życiu wejdą w nie z butami i zostaną do końca

Odwaga to nie zawsze głośny krzyk. Czasem odwaga to cichutki głos pod koniec dnia, który mówi: "Spróbuję znów jutro"

Słowa miłości, słowa rozpaczy zdławiła noc głuchoniema. Kochać — to znaczy: dot­knąć, zobaczyć, a ciebie nie ma... nie ma...

Najgorsza jest walka między tym co wiesz , a tym co czujesz ...

Zam­knięta w czte­rech ścianach...Czy ktoś ją zdoła z te­go wy­ciągnąć...?

☣☣☣ Za dwadzieścia lat bardziej będziesz żałowała tego, czego nie zrobiłaś, niż tego, co zrobiłaś. Więc odwiąż liny, opuść przystań, złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, miej marzenia, odkrywaj ☣☣☣

Są tacy, którzy uciekają od cierpienia miłości. Kochali, zawiedli się i nie chcą już nikogo kochać, nikomu służyć, nikomu pomagać. Taka samotność jest straszna, bo człowiek uciekając od miłości, ucieka od samego życia. Zamyka się w sobie.

To krzesło jest bezludną wyspą, a pusty pokój oceanem, usycham z żalu i tęsknoty i wypłakuję słone łzy. Zadaję sobie to pytanie, czy ktoś mnie zamknął tu za karę, nic złego przecież nie zrobiłam, dlaczego byłeś na mnie zły?

Naj­trud­niej­szą rzeczą jest zaufać ko­muś na ty­le, by poz­wo­lić mu mieć tajemnice.