Jesteś średnią z pięciu osób, z którymi spędzasz najwięcej czasu.

Nie traktuj gitary jak kobiety. Szkoda instrumentu.

Nauczę Cię być dobrym snem dla siebie i dla ludzi. Cieszyć się kolejnym dniem, szczęśliwym znów się budzić ..

"Ze zmiennym szczęściem toczę się, czasami z drogi zniesie mnie, czasem zwolnię w jakimś błocie, jednak do przodu wciąż się toczę. A tocząc się tę wiarę mam, choć ta naraża mnie na kpiny, że kamyk mały tak jak ja, przyczyną może być lawiny." /Indios Bravos - Kamyk/

"Na stru­nach gi­tary łat­wiej jest zag­rać piękną me­lodię, niż na stru­nach życia"

Na brze­gu ka­mien­nej rze­ki Sam jak pa­lec bez życia stałeś

Oczy­wiście, jest rzeczą bar­dzo ważną, by do egza­minu przystępo­wać na trzeźwo. Wiele obiecujących ka­rier w za­miata­niu ulic, zbiera­niu owoców czy gra­niu na gi­tarze w przejściach podziem­nych roz­poczęło się od bra­ku zro­zumienia dla te­go pros­te­go faktu.

Nie byłoby w tym nic dziw­ne­go, gdy­by nie fakt że wal­ka toczy się codzien­nie, a ser­ce które miałem, odzys­kać chcę..

Wie­rzył w praw­dziwą miłość, te­raz nie wie­rzy w szczęście.

Dziś już nic nie ro­zumiem, Za­pom­nieć nie pot­ra­fię – nie umiem! Twe słowa i ges­ty tak obojętne, Nasze chwi­le nie były dla Ciebie pa­miętne.

Nie roz­pa­miętuj zbyt długo przeszłości ani nie mar­tw się jut­rem, bo tak nap­rawdę liczy się ta chwila. Za­miast pla­nować, zad­baj o dzisiaj.

Idąc ulicą spoglądam na ludzi... Każdy z nich też cze­goś pragnie, o czymś marzy, za kimś tęskni... Każdy ma swo­je prob­le­my.

Duszę w so­bie te uczu­cia fatalne. Zam­knięta w so­bie, upośledzo­na emocjonalnie. To wszys­tko było żar­tem. Związki bez miłości są zaw­sze nic nie warte.

Nig­dy nie za­pomi­naj naj­piękniej­szych dni twe­go życia! Wra­caj do nich, ilek­roć w twoim życiu wszys­tko zaczy­na się walić.

Oba­wiamy się na­miętności i wyśmiewa­my tych, co za bar­dzo kochają. I na­dal tęskni­my za uczuciem.

Jaki piękny jest człowiek - gdy jest człowiekiem. Jaka dźwięczna jego mowa - gdy ozdobiona uśmiechem. Jakie cudne ma oczy - gdy nutki w nich grają. Jakże wspaniałe ma ręce - gdy pomoc podają. /V. Janecka/

“Najlepszą pracę dostaje ten, kto może ją wykonać bez zrzucania odpowiedzialności na innych i przychodzenia z usprawiedliwieniami, dlaczego jej nie wykonał.”

Z na­tury jes­teśmy wędrow­ca­mi, prze­mie­szcza­my się, by nie po­zos­ta­wać w miej­scu, bo wy­daje nam się to nud­ne, jed­nak są różne spo­soby podróżowa­nia; w marze­niach też uda­jemy się w podróż, im jest ono sil­niej­sze, tym bar­dziej sta­je się real­ne, rzeczy­wis­te..