Otwieram Ci niebo pełne gwiazd. Ślę księżycową, bajkową mgłę. Niech Cię otuli, ukołysze I czuwa nad Twoim snem. Niech Ci wymaże z pamięci Ślady smutnych zdarzeń, Przywróci chęć do życia, I powrót do marzeń.

Zmrok gasi zwykłe pochodnie i zapala gwiazd magiczne wzory

Mierzący świata drogi, Gwiazdy i nieba strop, Archimed był ubogi, Nie miał gdzie oprzeć stop. Dziś gdy chce ruszać światy Jego Newtońska Mość

Każda z nich jest dla ciebie, każda z tych śliczności co są na tym niebie I zno­wu mówisz o mnie, pro­siłam, abyś mówił o uczu­ciach skrom­niej Nie jes­tem wca­le ta­ka, pew­nie mi po­wiesz, ze gniew to zdro­wia oz­na­ka