Ty, cu­dow­na lecz uległa światłości święta no­cy, Ty, która za­miast spełnionych snów da­jesz nam og­nisty cień naszej wyob­raźni, Ty, de­cydu­jesz o tym, czy uj­rzy­my to, przed czym ucieka­my, czy też nie zo­baczy­my te­go, cze­go łak­niemy

Noc przy­nosi uko­jenie - myśli mogą błądzić, choć nie na­wykłem wte­dy czy­nić wyrzutów swe­mu su­mieniu, że świe­rzbi za słabo, bo w moim mniema­niu byłem i jes­tem po stor­nie światłości – lecz nie mnie to sądzić.