są chwi­le tak kruche i ulot­ne jak muśnięcie skrzy­deł mo­tyla przez mo­ment zachwy­cają swym bez­cennym pięknem by po chwi­li zniknąć we mgle... cza­sem wra­cają w snach al­bo marzeniach i bar­wią sza­re dni przy­nosząc dro­bin­ki ciepła na zmarznięte dłonie....

... I na skra­ju mgły, stąpa bez­wied­nie i drży, to tyl­ko Twój błąd...