To pewnie Wrocław, swojskie klimaty

Nie kocham jeszcze, a już mi się zdaje, że nam gdzieś lecieć, rozpłynąć się trzeba, w jakieś czarowne dziedziny i kraje. Już mi się marzą słowicze wyraje - do tego nieba, które gdzieś czeka, aż nas ukołysze w błękitną ciszę. /M. Konopnicka/