Trochę słońca w jesieni Słońce się przedarło poprzez chmur zasieki, Z pogodniała dusza ogrzało się serce, piszemy na stronie, życia kartoteki, że już mamy dosyć miłosnej rozterki. Od samego rana promieniejesz szczęściem, w rytmie bossanowy kołysze się ciało. To dzisiejsze słonko rzuciło zaklęcie, abyś dookoła radość rozsiewała. Bo jaka to miłość, co wcale nie cieszy? a żyje z dnia na dzień jedynie nadzieją, że może nadejdzie dzień i wreszcie zgrzeszysz, a w sercu gorącą miłością powieje. Szanujmy więc taką o jakiej marzymy, nie bądźmy przy tym naiwni i głupi. Bo w życiu tak nie jest, jak często sądzimy, prawdziwej miłości nie da się przekupić.

Słońce jesienne zabawia się z nami. W co? W chowanego, z liśćmi i drzewami. Raz cicho zgaśnie, to znów ślicznie błyśnie, schowa się za chmurkę, zaświeci przez liście. A. Chrzanowska, K. Szoplik