Zapakuję nadzieję, na dnie serca położę, aby jasno jej było, to zaświecę jej zorze. Gwiazdy dla niej pozrywam i na tęczy zawieszę, muskać będę leciutko, tak jak piórkiem... oddechem.

Skoro rozpoczniesz Twe panowanie, Przy Tobie lud Twój w jasności stanie. Nim jeszcze zorzy świecić kazałem, Ciebie z wnętrzności moich wydałem.

Praw­dzi­we gwiaz­dy świecą cały czas, ale dają się zauważyć tyl­ko nocą.