Zak­witł w le­sie piękny róży kwiat. Poszedł Ja­sio na wo­jenkę w świat. Opa­dają płat­ki pięknych róż, A Ja­sia dziew­czy­na tęskni za nim już, Pisze lis­ty do Ja­sieńka wciąż.

Kiedyś byłaś różą mą, Gdy ująłem łodygę twą. Tyś mi dała światło życia, I uj­rzałem sens me­go bycia. Gdy żem raz nie pod­lał Cię, Tyś ukłuła moc­no mnie. Wówczas zwiędłaś raz i dwa, Łamiąc ser­ca obydwa.