Miłość ma swój własny język. Małżeństwo powraca do języka potocznego.

Gdyby tak można było serce każdego człowieka wyjąć, otworzyć, popatrzeć i znowu ukryć go w ciele, wtedy można byłoby zobaczyć dobrze, kto wrogiem, a kto jest Przyjacielem...

Kiedy człowiek jest za­kocha­ny, uka­zuje się światu ta­kim, ja­kim po­winien być zawsze.

Miłość,to ser­ca krzyk najgłośniejszy co duszę na wskroś przeszy­wa- nieraz zbyt wcześnie i ta łza,co na dnie ser­ca śla­dy maluje boleśnie

Zaurocze­nie mi­ja z cza­sem, praw­dzi­wa miłość - nigdy.

Wbrew po­zorom miłość jest zaw­sze i wszędzie.

Miłość roz­paczli­wa jest zaw­sze tą najtrudniejszą.

Praw­dzi­wa miłość czy­ni zaw­sze lep­szym, kim­kolwiek byłaby ko­bieta, którą się kocha.

Gdy miłość od­chodzi, obu­miera całe ciało, nad­chodzi sza­rość dni.

Nie tyl­ko człowiek, ale również przy­roda pot­ra­fi wy­wołać uśmiech na twarzy.