Kiedy świeci słońce i można wyjść na zewnątrz mówi­my "nie chce mi się", lecz gdy jest pochmur­nie i wiet­rznie, a jes­teśmy uziemieni spogląda­my tęsknie w ok­no. Człowieka się nie da zadowolić.

Wpat­ruj się w niebo i śpiewaj z ra­dości, gdyż słońce otu­la cię ciepłem i op­ro­mienia światłem - za darmo.

Słońce świeci nad każdym jednakowo. Jed­nakże przez tru­dy i smut­ki codzien­ności nie dos­trze­gamy je­go blas­ku, promieni...

Gdy słońce w let­nie gorące dni Położy się i za ho­ryzon­tem słod­ko śni Po­zos­ta­wia og­rzaną wcześniej ziemie No i również kwiaty, trawę i kamienie

A raczej to to słońce, co swo­je uro­ki dało bar­dzo gorące I co dało mi smut­ki, i uświado­miło ja­ki jest los kruchut­ki Że ni­by jest to ra­dość, że ni­by jest te­go wiel­kiego smut­ku za­dość

Chcę być cho­ra i słońcem za­rażać, nieść wi­rus uśmie­chu, roz­siewać bak­te­rie ciepła i blis­kości, prze­nosić wiarę i pew­ność siebie... (wszys­tko po to, by świat ubierał się bar­dziej kolorowo).

wśród roz­darcia po­między ciszą a bólem wśród bólu po­między roz­darciem i tęsknot Cisza...trwa ..­..rosa...wschodzące słońce...po­ranek bólem pachnący.. roz­ry­wa tętni­ce , pa­li do żywe­go a ja znów się py­tam gdzie jest mój Bóg czy jest czy go nie ma ?

Przynajmniej słońce jest zawsze za darmo...