Każdy ra­nek da­je szansę na to, by wie­czo­rem móc po­wie­dzieć: to był szczęśli­wy dzień.

Dzień sta­je się nocą, a noc przechodzi w po­ranek. Świat trwa, rządzi nim ko­lej rzeczy a my jes­teśmy tyl­ko ludźmi, którzy wy­korzys­tują czas, ja­ki im dano.

Wstał ciepły, piękny, ra­dos­ny po­ranek

Wyz­naczam so­bie no­wy cel: Wsta­wać co ra­no z uśmie­chem na twarzy nie zważając na prze­ciw­ności losu.

Szczęście? Szczęście jest wte­dy, kiedy wsta­jemy ra­no i uświada­miamy so­bie, że Bóg dał nam ko­lej­ny dzień życia.

Wszys­tko ma ja­kieś ujście, ja­kiś kres. Jest początek i ko­niec. Start i me­ta. Dzień się zaczy­na się od po­ran­ka i kończy się zacho­dem słońca. Każda rze­ka ma swo­je ujście... Każde morze ma swo­je dno. A dusza? Ma swoją głębię... Czymże by było życie bezkresne?