Ty wszak w po­gar­dzie, zdo­biona zimo sreb­rem W diade­mie swym gwiez­dnym i sro­gim Krzyknęłaś kiedyś 'Ja ciebie wypędzę!" Do ry­cerza białego, co miał być Ci dro­gim!

Naj­bo­leśniej­sze i naj­cięższe upad­ki to te nies­pełnione prag­nienia nasączo­ne wiarą i nadzieją, roz­sy­pujące się w drob­ny mak…

Gdy góra jest wysoka, to dolina zawsze głęboka.