patrzę na skały, patrzę na krajobraz, w ręku mam kamień to prawdziwy okaz, życie tak dziwne, tak inne, tak piękne, żródłem szczęścia każda chwila

Są ta­kie miej­sca w nas samych pok­ry­te ska­mieliną zwątpienia cza­sem wy­daje się nam że na dru­gim brze­gu nic nie ma I tkwi w nas upór kochania co roz­bi­ja się wciąż o serc skały Cze­kamy na miłości przypływy na nadziei ska­lis­tych wybrzeżach i nad roz­le­wis­kiem rozpaczy z prag­nienia wciąż umieramy

Wiem, że utknąłem między skutkiem, a przyczyną...