Uwie­cznię też... góry na tle nieba nieliczne śla­dy zi­my na sto­kach i... top­niejące już resztki śniegu na na­gich ska­lis­tych stro­mych blo­kach.

Nim gory szczytu dotkniesz reka skal skutych lodem I sniegu co biela oczy zamyka Swiat trzymajac w dloni Serce swe oddasz ziemi i wrocisz w doliny Maly a tak wielki

Gdy podróżnik zos­ta­wia w ty­le za sobą góry, po raz pier­wszy widzi je w ich rzeczy­wis­tym kształcie - tak też jest z przyjaciółmi.