Życie krętą drogę ułożyło mi do szczęścia, Są stro­me wzniesienia i bo­les­ne upad­ki… Lecz ja nie pod­dam się w so­bie znajdę siłę do wal­ki, W imie przy­jaźni będę wałczyć by po­kazać, Że na­wet Ci najsłab­si pot­ra­fią wałczyć z bólem… Zra­niona miłość nie­szczęśli­wa przy­jaźń czy też cho­roba, Nic nie pow­strzy­mam mnie przed podjęciem wal­ki..

Al­bo znaj­dziemy drogę, al­bo ją sa­mi wytyczymy.

Dro­ga do praw­dy wyb­ru­kowa­na jest paradoksami.

Wszys­tko za­leży od pun­ktu widze­nia. Zi­ma też pot­ra­fi być piękna - zarówno ta na zewnątrz jak i ta w sercu.