Nie wie co począć Wzdycha, us­ta­je Może jest ran­ny? Lecz się nie da­je. Idzie przez, wrzosy , po­la, łąki, Wy­ciąga z kie­sze­ni ka­wałek ko­ron­ki. Pat­rzy, wspo­mina młodo­ciane la­ta, Ach, jak da­leko mu te­raz do swo­jego świata.