Róża cze­kająca w szklar­ni na wy­rok, chab­ro­wi pol­ne­mu zazdrości… że ten, deszczem przez Niebo jest kar­miony a us­chnie na wolności.

Różę można poz­ba­wić kolców, ale śla­dy po nich zostaną.

Róża choć piękna zadaje rany . Tak cierpi człowiek , gdy kocha , a nie jest kochanym

Nie czas żałować róż, gdy płoną lasy...