To sypała puchem rzadkim, to blaskiem słońca przyświeciła I tą odmiennością aury wszystkich naokoło dziwiła Śniegi zeszły, zeschłe trawy się spod nich ukazały Brzydotę tego miesiąca i zupełną szarość pokazywały A jednak akcent piękna i nadziei już się w pełni rozwijał

biała szata świat przykryła czysto wkoło i przyjemnie delikatnie ją wiatr zmiata jeszcze pani zima drzemie gdy obudzi się dopiero kto tu rządzi nam pokaże sprzymierzeńców swych ma wielu już szykuje wierne straże

Nas­tała zi­ma - naj­lep­szy przy­jaciel mo­jego wy­ziębione­go serca...

Dziś pozwoliłam słońcu, aby wstało wcześniej niż ja.