"Kaczeńce kwieciem wiosennym są nazwane, Bo na wiosnę łąkom blask złocisty dają, Chętnie przez wszystkie dzieci są zrywane, Bo dzieci w ich wiankach pięknie wyglądają."

Prawdziwe życie dopiero na wsi się rozpoczyna, gdzie kos radośnie swą piosenkę nuci wysoko niby do nieba pnie się czterolistna a gospodarz w południowym słońcu zboże młóci. Na kominie stary bocian stoi na jednej nodze, wypatruje zielonych żab, co się przed nią chowają, w kwitnących kaczeńcach przy drodze, które pobliskie mokradła żółtą barwą ozdabiają. Drzewa w sadzie pod ciężarem rumianych jabłek się uginają, gałęzie wyciągają w kierunku złotych słońca promieni, gdzie ich owoce spokojnie dojrzewają, nad wysoką trawą, która się zieleni. Wcześnie rano, niby perełki drżące, na długich źdźbłach trawy rosa się kołysze a na łące budzą się kwiatki pachnące, które przerywają nocną ciszę. A kropelki rosy na dużej pajęczynie są zawsze lśniące i o porannej porze ożywione, jak tancereczki do rytmu wiatru tańczące przez pierwsze promienie słońca oświetlone. Monika Wojdyła

Ech piekna pani w sukni zielonej z wiankiem kaczenców we włosach, wlewasz w serce cień nadziei gdy wchodzisz tanecznym krokiem miło że często bocznymi drzwiami. Głaszczesz moje lico kiedy smutek zawita szepczesz słowa pociechy, porywasz mnie do tańca. Kaczeńce wyjmujesz z wianka mowiąc ,że to słońca promienie, odchodzi wtedy smutek, a ty zostajesz.... Nadziejo piękna pani, w zielono zółtej krasie, w zaułku mego serca, jest ciepłe dla ciebie miejsce, wejdź i zamieszkaj na zawsze.

Uczu­cia są jak rośli­ny: jeśli ich się nie pod­le­wa wiedną i umierają ... ... pod­le­wa cho­ciażby łza­mi wspom­nień ... ale pod­le­wane tyl­ko wspom­nieniami nie roz­kwitną, nie wy­dadzą owoców, zmienią się w chwas­ty ...

No proszę - autorska tapeta. Znalazłeś wdzięczny obiekt ale podpowiem, że kwiaty fotografowane "z góry" rzadko wyglądają ciekawie - lepiej przykucnąć i cyknąć z nieco innej perspektywy. Dodatkowo bym je nieco inaczej skadrował ;) Dałem 10 na zachętę i zobaczymy jak to Ci dalej pójdzie ;p