Nagle energiczne dźwięki porusza, muzyka radosna brzmi taktownie. Czy to koniec burzy wymusza? Czy też podtrzymuję ją niezłomnie

Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze, Smutno mi, Boże!

Lecz nig­dy już nie zaz­nam Ja nieba, bo moich uczuć już Ci nie pot­rze­ba.

Jes­tem zmuszo­ny każde­go ko­lej­ne­go dnia przeżywać w niebie ból tak niszczący jak burza z ognistymi piorunami , jak­by wyr­wa­ny pros­to z piekiel­nych bram.