Pójdziemy na łąkę…jak wte­dyR...sz? gdzie płat­ki ma­ku wyściełały nam ścieżki a nieśmiałość pachniała jak kwiat…zachętą w akom­pa­niamen­cie ptaków i świer­szczy…

Człowiek sa­mot­ny i za­gubiony jest jak zwiędła róża [...] Tyl­ko nieliczni o wyjątko­wym ser­cu, pot­ra­fią dos­trzec jej piękno i spra­wić by róża zaczęła wy­puszczać no­we pąki [...]

Gosiu piękny :)