Człowiek bez celu jest jak wiecznie zakotwiczony okręt, który nigdy nie opuszcza portu.

Świt nadchodzi w zwiewnej szacie, fantazjami mgły osnuty ,drży w niej słońca promień złoty, kropla miodu, podmuch czuły, co rozlewa się po toni. Bryzą srebrnych dzwonków parska patrzy, jak obłoków obraz ściga flota statków admiralska na morzu .

Jesteśmy jak statki na morzu miłości ,kiedy jej zabraknie toniemy ...

Płynąc życia statkiem bądź rozważny, abyś nie poniósł szkody, uderzywszy bowiem w głaz obojętności możesz iść do wody.

„Sięgnięcie po aparat, wycelowanie i pstrykanie zdjęć to ta łatwiejsza część. W pewnym momencie jednak musisz zdecydować, co masz zamiar powiedzieć i jak to wyrazić.” – Martin Parr