Poz­na­jesz ko­goś. Roz­ma­wiacie ze sobą całymi godzi­nami. Z cza­sem poz­na­jecie się co­raz bar­dziej. Jes­teście so­bie co­raz bliżsi. Za­pamiętu­jecie do­tyk rąk, miękkość ust. Mi­ja spo­ro cza­su. Nieje­den zachód słońca, nie je­den szum fal. Nieje­den przer­wa­ny szept. Umoc­niona przy­jaźń, moc­ne zro­zumienie. I spełniło się marze­nie. Te­raz ra­zem kieruj­cie się ku wspom­nieniom by ko­lej­ne marze­nia por­wał szu­mu las. Odpowiedz