Z deszczem przychodzimy z rosą odchodzimy lecz marzenia nasze na tym świecie pozostają.

Wyjdź naprzeciw swemu szczęściu! /Aldona Różanek/

naj­więcej deszczu zaw­sze pa­da na tych, którzy naj­bar­dziej zasługują na słońce

Mokną drzewa i liście,niebo się w chmury ubrało.Słońce zmęczone latem na urlop się wybrało.Krople deszczu rzęsiste na ziemię lecą z góry.Nie szkodzi że jest buro i dzień jest ponury.Świat piękniejszym się stanie,słońce wyjrzy na nowo i znów będzie cieplutko i kolorowe

Szczęście jest jak prze­lot­ny deszcz w słoneczny dzień lip­co­wy, który na­daje życiu tęczo­we ko­lory. I cała ma­gia w tym, że nig­dy nie wiesz, kiedy Cię zaskoczy…

Rzeczy­wis­tość spa­da na nas jak deszcz, zmy­wając złudze­nia i tworząc kałuże, w których wielu z nas się topi.

Idź przez życie z pod­niesionym czołem, a nie z za­dar­tym nosem.

Dawaj ale nie daj się wykorzystywać, kochaj ale nie pozwól by Twoje serce było nadużywane, ufaj ale nie bądź naiwny, słuchaj innych ale nie strać swojego zdania.

Zaw­sze trze­ba po­dej­mo­wać ry­zyko. Tyl­ko wte­dy uda nam się pojąć, jak wiel­kim cu­dem jest życie