Przywróć dziecięce zaufanie, uspokój duszę, otwórz serce. Niech bochen chleba z pieca, Panie, będzie codziennym, zwykłym szczęściem.

Podziel się chlebem,a będzie ci lepiej smakował....../z netu/

"Pospolity, zarazem rarytas, lubio jego bogaci i biedni. W rzeczy samej to kilka kil żyta, ale dla nas to Chleb jest powszedni."

Piękny klimacik...

Dziel z tamtą kobietą chleb na pół, kiedy mnie już nie będzie. Kupcie firanki, jakąś lampę i stół. Zróbcie sobie miejsce. A mnie zabawiaj smutnie uśmiechem, słowem, gestem bo przecież jestem, bo jeszcze jestem...

Wolę mieć skrom­ne mie­szka­nie,pachnące chle­bem i szczęściem rodzin­nym niż willę z trze­ma ba­sena­mi,w której nig­dy nie za­mie­szka be­zin­te­resow­na miłość.