Zmysłowością przecudnych motyli, których bytność tak krótko trwa, czarem niedopowiedzianej chwili, wpadnę w otchłań - własnego ja... I zrozumiem jak piękne jest życie, jedwabiste szczęściem jak mgła... Nim się całkiem rozpłynę w niebycie, złapię chwilę jak motyl... jak ćma... /J.Idzikowska-Kęsik/