Życie to płomień, który goreje w każdym z nas.

Powracają twarze tych, których już tu nie ma, Spotykamy się znowu w naszych wspomnieniach. Postawmy świeczkę na znak szacunku i pamięci, Niech ogień miłości rozjaśni mrok śmierci. Niechaj co złe dzisiaj na zawsze przeminie, Wszelkie żale, rozterki i smutki pochowajmy w grobie

Lepiej zapalić świeczkę niż przeklinać ciemności.

Życie jest jak paląca się świeczka. Je­go kres by­wa różny: Pop­rzez wy­pale­nie się kno­ta - u ludzi młodych. Pop­rzez wy­pale­nie się wos­ku - u starszych. Ale naj­częściej, nag­le, pop­rzez pod­much wiatru.