Każdej no­cy spa­dają gwiazdy... Każda z nich to jed­na dusza, która od­chodzi z nieboskłonu ziem­skiej wędrówki... Kiedyś i my będziemy tą spa­dającą gwiazdą z nieba życia ...

Dla wszys­tkich star­czy miej­sca pod wiel­kim dachem nieba.

Dob­ry człowiek jest jak małe światełko. Wędru­je pop­rzez mro­ki nasze­go świata i na swo­jej drodze za­pala zgaszo­ne gwiazdy.