Mogłabym pójść za tobą daleko, dalej niż wszystko co znasz, poza najdalsze przestrzenne pustkowia świata, gdzie Droga Mleczna się roztacza jaskrawa martwa piana i gdzie szukasz oparcia w zawrotnie wirującej przestrzeni. Wiem: to jest niemożliwe. Ale kiedy podniesiesz się drżący ślepy ze swojego chrztu, na wskroś przestrzeni będę słyszeć twoje wołanie, aby być twoim nowym ciepłem, być twoim nowym objęciem, być twoją blisko w innym świecie wśród rzeczy z nienarodzonymi nazwami.

Czasem nawet nią kroczymy, ale napotykamy przeszkodę i cofamy się. A wystarczy ją pokonać i mamy naszą w nocy mleczną drogę - wiodącą do celu życia, do siebie...

Zabiorę Cię w sen mój głęboki Gdzie wszystko zdarzyć się może Gdzie marzeń suną obłoki Gdzie szczęścia palą się polarne zorze

czasem przystanie drzew posłucha zielenią traw oblepi pole i księżyc schowa do kieszeni a drogę mleczną weźmie w dłonie