Tak sa­mo nasze ścieżki – jeśli nie ot­worzy­my oczu na to Iż życie nie jest krys­ta­liczne- Będzie nies­podzianką dla nas to, że szczęście i smu­tek Chodzą pa­rami.

Drzewo szeptało do drzewa Do wiosny... Wiatr usłyszał, Po świecie radośnie rozśpiewał. Słońce się uśmiechnęło, Patrząc z swojej góry, Gdy zima w kontenery pakowała chmury. Pogoda jakoś sennie Dreptała u brzegów, Nie myślała o strażach Co ładunków strzegą.