Marian Ośniałowski Wystarczy się przez okno wychylić Aby się upić wiosną. Dalą złoto-niebieską w tej chwili By w szumy lip wrosnąć. W oczach bzów liliowe pióropusze Trawa cała szmaragdowym tuszem.. Zalana, muzyka pszczół w drzewach Trznadlów, zięb i sikorek, dzwoni, brzęczy, śpiewa. Upijemy się wiosną, muzyką i słońcem Upijemy się zapachem białych jaśminów. Zanurzymy się w szczęście i bzy kwitnące W miłość, w rzewną zieloność, w radość seledynów... Trzeba tylko zapomnieć o wszystkim co nie jest wiosną W zamkniętej w brzozowej złoto-modrej chwili. W szumy lip w modlić się i wrosnąć I przez dno życia się przechylić. Odpowiedz