Głupiec i mędrzec nie widzą te­go sa­mego drzewa.

"Ludzie są jak wiatr. Jed­ni lek­ko prze­lecą przez życie i nic po nich nie zos­ta­je, drudzy dmą jak wichry, więc zos­tają po nich ser­ca złama­ne, jak ja­kies drze­wa po hu­raga­nie. A in­ni wieją jak trze­ba. Ty­le, żeby wszys­tko na czas mogło kwitnąć i owo­cować. I po tych zos­ta­je piękno nasze­go świata..." /Krystyna Siesicka/

tyl­ko to co pot­ra­fi się chwiać us­toi, to sztyw­ne drze­wa łamią się pierwsze ...