Cicho, wśród nocy brzmienia, stąpam leciutko niosąc marzenia. Te malusieńkie, te całkiem spore, w skromny bukiecik splecione wieczorem.

Jakiś manualny obiektyw tutaj bokeh zrobił ...

Ślicznie ubrana filiżanka.

Niby nic takiego. Bukiet barwnych kwiatów, zebranych o świcie z łąk... tych koło drogi. A gdy stoją cicho w aureoli światła, To czuję, jak słońcem - zapach myśli słodzi.

Wiesz ile kropel dnia pobudza mnie do zycia?

Na łące szczęścia każdy ko­lej­ny kwiat ra­dości jest je­dyny w swoim rodzaju.