Lecz serce wzdycha do jakiegoś nieba i pragnie kochać, nie tych, co nam każą.

Co ro­bić te­raz gdy się spadło z chmur Na wiel­kie ziemi tej pustkowia Co ro­bić te­raz gdy się skończył cud Wymódlmy za­tem go od nowa ... Edward Stachura

Praw­dzi­wy smu­tek nie prze­mija, lecz je­dynie przy­gasa przy pod­muchu nadziei.

Smu­tek nie od­chodzi sam... to ty mu­sisz go pożeg­nać, poz­wo­lić mu odejść...

Smu­tek roz­proszy się jak słońce wsta­nie. On jest jak mgła.

Cza­sami smu­tek ma ty­le po­wodów, że trud­no nam po­dać ten je­den konkretny...

Smutek jest drzewem, a jego owocami łzy.

Smu­tek to ludzka rzecz, lecz nie war­to iść przez życie ze smutną miną. Każdy dzień po­win­niśmy zaczy­nać z us­mie­chem na twarzy z wiarą,że ten dzień będzie wyjątkowy.