Robię trzy kroki, staje przy szafie I jak to ciele na nią się gapię…. Pojęcia nie mam , po co ja wstałam ? Czego tak bardzo i nagle chciałam ? Oj, coraz bardziej mi to już szkodzi, że ta nieszczęsna starość nadchodzi.. Jadę na urlop, prasuje spodnie, żeby wśród ludzi wyglądać godnie. Biorę walizkę, pędzę nad morze… Lecz tam miast śledzić panów ...hihihi.. daj Boże Zamiast podziwiać plażowe akty…. ….Czy wyłączyłam wtyczkę z kontaktu? Może dom spłonął? Strach we mnie godzi… Tak to jest, kiedy starość nadchodzi. Żeby nie znaleźć się kiedyś w nędzy Zaoszczędziłam trochę pieniędzy. W dużej kopercie, zamkniętej klejem, Dobrze ukryłem je przed złodziejem, I teraz już od paru miesięcy Nie mogę znaleźć moich tysięcy… Ech, nie pojmiecie tego wy młodzi, Jak miło żyć, gdy starość nadchodzi. Pomimo moich najlepszych chęci Nie zawsze mogę ufać pamięci. Odpowiedz