A że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu, w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie, ale wiele jest z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie.

Życie jest jak fa­la na morzu... Nig­dy nie wiesz jak moc­no się rozkołysze...

Patrzę w wodę, gdzieś w odległą dal Fala wody niesie gwiezdny złoty szal Brzegiem wody idą zakochani A ja ciągle żyję wspomnieniami

Nasyć się mną dopóki jestem.

Ależ żywioł.......super tapeta Olu:)