Spróbuj opiewać okaleczony świat. Pamiętaj o długich dniach ,czerwca i o poziomkach, kroplach wina rosy, O pokrzywach które, metodycznie zarastały domostwa.

Kiedy poznasz smak poziomek, będziesz chciał jeść je, każdego dnia.

TAM, GDZIE ROSNĄ POZIOMKI... Zabierz mnie tam, gdzie rosną poziomki, Gdzie upalny lipiec wygrzewa się w trawie, Gdzie wilgotne od rosy wybujałe łąki Kładą się do snu przy stawie. Porwij mnie na manowce Rozkosznej udręki, Gdzie igrają deszcze i swawolą burze, Gdzie nikczemna ciemność nie podaje ręki A krwią purpurową ociekają róże. I pozwól mi marzyć Pośród gawęd uli - Tam, gdzie płyną złotem miododajne rzeki, Gdzie do barwnej tęczy krzew malin się tuli I przepada w bezkresie krajobraz daleki. Usiądę wtedy cichy, pozbawiony strachu, Posłucham gawęd świerszczy – przyjaciół lat młodych I westchnę do bocianów wzlatujących z dachu Starej, wiejskiej chatki, Kojącej ścian chłodem. Więc zabierz mnie Tam, gdzie rosną poziomki - Gdzie zielona łąka płynie z wiatrem wpław, Gdzie na polach jaśnieją przyszłych chlebów pąki - Tam Gdzie szumi i pachnie Zielona bujność traw.

.Wiem, pamiętam, Ty lubiłeś poziomki Pełną garścią wybierałeś z koszyka...

Są ludzie, którzy nie zauważają małego szczęścia, ponieważ daremnie czekają na duże. – Pearl Buck

Lilulek nazbierała już kosz poziomek.