Bo to dzi­siaj myśli wloką się niczym śli­mak i nie wiado­mo dokąd zmierzają.

To piękno złotą baśnią oprzędzie myśli, zjawi się z ciepłem, świeżością brzasku, w niebo się wzbije błękitem czystym. Będzie dla serca... nie dla oklasków. /M. Polak/