Krytyk to kwoka, która gdacze, gdy inni znoszą jajka.

O nierozważnym koguciku W gniazdku wyłożonym sianem, wykluł się w środę nad ranem, malutki, żółciutki kurczaczek, odważny kogucik – nie płaczek! Ciągle gdzieś ten malec znika, aby dalej od kurnika. „ Bądź ostrożny!” – mama prosi, ale siedzieć on nie znosi. „ Ja nie boję się nikogo, gdy ktoś zacznie – skarcę srogo!” Przechwalało się to małe, że jest silne, no i śmiałe. „ Niech ktoś tylko ze mną zadrze, jestem mały, ale wszakże, mam pazurki ostre takie, no i dziobek - jestem ptakiem.” Biedna kwoka znów rozpacza, nie ma nigdzie jej ladaco. Gdzie poniosło kogucika, ciągle zmyka smyk z kurnika?

Pomaleńku przez podwórze Idą dzieci kurze. W kropki, w ciapki, malowanki, bo to miały być pisanki..

Krytyk to kwoka, która gdacze, gdy inni znoszą jajka.

I kura ma skrzydła jak orzeł, ale cóż z tego? Autor: Aleksander Fredro